9 Şubat 2016 Salı

ÇOCUK


Büyüme çocuk büyüme 
Bırak o elindeki sütü
Annenin masalları bile bu insanlardan daha gerçek 
Büyüyüpte napacaksın söyle bana?
Üç beş çakalın menfaatine, kurban olacaksın

Ah be çocuk 
Utansın şu cümle alem senin 
göz kamaştıran masumiyetinden
Büyüme be çocuk büyüme
Yer yutar bunlar seni ideallerini uğruna 
Senin kariyerin, yamalı pantolonunla 
akşam ezanına kadar oynadığın 
futbolun olarak kalsın 
İnan bana senin o tasoların 
para denen kağıttan daha değerli 
ütopyandaki borsanda 
Bunlar senin o annenin, ninenin masallarını bile çalarlar
çalar da satarlar film şirketlerine senaryo adı altında

Yoo, hayır utanma 
Bunlar altında yaşadıkları şu sonsuz gökyüzünden bile utanmıyorken
Sen altını ıslatmaktan çekinme
İyi niyetini de içinde bir yerlere göm çocuk
Sen bunlara kıvılcım versen
bunlar ormanı yakar
’ İnsanlık ’ ve ’ Vicdan ’ diye bir şey duyarsan şayet
kanma sakın, bekleme, umutlanma 
Sen iyisi mi uslu bir çocuk ol ve şirinleri bekle 
Bir gün mutlaka 
ama
bir gün mutlaka !!

8 Şubat 2016 Pazartesi

BÜTÜN GÖK YÜZLÜLERE


Ey gökyüzüm..
Ey mavim..
Ey sonsuzluğum..
Toprağım çoraktır bilirsin.
Uçurduğun kuşlarına bile, aşıktır
kurumuş, sararmış otlarım ve dikenli kaktüslerim.
Ömür boyu nadas yesem müebbet sayarım bilirsin.
yağmurundan geçtim ama sen kar atsan ben tohum sayarım
bunu bilirmisin, bilmem.

’’Ha bide gökkuşağından kayan o çocuğunda
canı cehenneme’’

6 Şubat 2016 Cumartesi

KAFASI GÜZEL KUŞLAR
kuşlar lirik lirik kanat çırpar kalbimde
göz kapakların harekete geçtikçe
cemalin buraya dökmek zor kadın
kuşları havada avuçlama ihtimalim kadar
yahut gözlerine bakıp
tepkisiz bir buzdağı gibi kalma ihtimalim kadar
kadar..?
keder.??
kader!!
evet tam olarak bu işte senin eşittirin ''kader''
kader..?
kaderi.??
kaderim!!
evet tam olarak bu işte iyelik yahut şahıs ekinin
benim için en büyük anlam içerdiği mevzu ''kaderim''
iki olanak sundum çünkü dil bilgisi değil mevzu

kuşlar lirik lirik kanat çırpar kalbimde
göz kapakların harekete geçtikçe
devrilmiş cümlelerin altında kalır boynum
yükünü ver bana yüklemine muhtacım
odam şuan çok çökük yahut karanlık
korku karanlığın karısı
ortalarında ben
uyku haram, korku karardı
tanrı bana baktı, güneş sana doğdu
karanlık samimiyet buldu saçlarında
korkuysa kalbimi seçti gitme ihtimalim karşısında
gece
  karanlık
    lamba sönük
         saçların
           sakalım
''karanlığa gömülürken gece yetmiyormuş gibi sönerken lamba
saçlarını ayıklarım sakalımdan''
ortak payda = SİYAH

kuşlar lirik lirik kanat çırpar kalbimde
göz kapakların harekete geçtikçe
sigaramın dumanı akciğreime yol alırken
sana uğraması rahatsız etmiyordur umarım
lakin bu dert beni öldürebilir
''sigara akciğere ve sana zararlı''
dur biraz öpeyim avuç içlerini
bilirsin bu devrim demek, derdi muhsin abim
ah muhsin abim
sende düksene göz bebeklerimi küpene
ama kulağının sık sık terlemesi gerek
yoo hayır mazoşizt değil mecnunum
deli değil lan mecnunum

kuşlar lirik lirik kanat çırpar kalbimde
göz kap..




03:45
sonrada işte böyle gece vakti uyanıyorum ve devam ediyorum seni özlemeye
bu sessiz, bu dipsiz saatlerde gecenin bile uyuduğu bu saatlerde 
hatta uykunun bile horladığı saatlerde 
belkide meleklerin ve şeytanın istirahata çekildiği bu zifiri dipsizlikte 
ben seni özlemek gibi büyük bir eylemde bulunuyorum 
gözlerimi sana açtığımı dahada genellersek
bu saatte gözlerimin açık olduğunu 
tek bilen allah var 
allah ve sen biliyor bu özlemimi sadece
''Allah ve Sen'' ben şiirlerime başlık koymayı pek beceremem ama 
unutturma bana bir gün bu başlığın altına öyle bir şiir yazacağım ki
özlem, aşka aşık 
aşk, özleme özlem taşıyacak 
şiirin içinde yer aldıklarında.

5 Şubat 2016 Cuma

KARANLIK SORULAR

saçımın sakalımın karanlığı yeter bana, birde sen uyuma!
sahi batar mı ki güneş uyuduğunda?
doğurur mu ay, yıldızları, gözlerini ovuşturduğunda?
tırmanır mı güneş doğudan batıya, uyandığında?
açar mı gökkuşağı gözlerime baktığında?
zorlarsa sorularım seni
yıkarım bütün noktalama işaretlerini
öperim o pak alnını ve tanrı iftihar eder 
bu günahkar kuluyla 
durma! yağsana şiirime 
batırsana gözlerini gözlerime utansın bütün gökkuşakları
yanaştır o ince balık dudaklarını kopsun kıyamet yatağımda yorganımda!
bilmem kaç milyar insanlı bu ıssız adada beni kalabalıklaştıran ellerini ver bana!